Biuro Karier Politechniki Wrocławskiej wraz z Fundacją Manus zapraszają do udziału w wiosennej edycji Akademickich Targów Pracy, które odbędą się w formie stacjonarnej w budynku C-13 przy Wyb. S. Wyspiańskiego 23-25 we Wrocławiu.

Targi odbędą się w dniach 10-11 marca 2026 r.

10 marca 2026 r. dzień dedykowany studentom i absolwentom kierunków inżynierskich

11 marca 2026 r. dzień dedykowany studentom i absolwentom kierunków inżynierskich oraz IT

Godziny trwania targów 9.00 – 15.00

Więcej informacji znajdziesz na stronie: akademickietargipracy.pl

11 marca 2026 r. zapraszamy do udziału w XV jubileuszowej edycji Targów Pracy SGGW organizowanej przez Samorząd Studentów i Biuro Karier Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.

Lokalizacja: Obiekty Sportowe SGGW

Więcej informacji na stronie Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego

27 TARGI PRACY POLITECHNIKI POZNAŃSKIEJ

11 marca 2026 r., od 9:00 do 15:00, Politechnika Poznańska zaprasza do swojego Centrum Wykładowego, przy ul. Piotrowo 2 w Poznaniu, na doroczne, tym razem już 27-te Targi Pracy. Organizatorami wydarzenia będą Centrum Praktyk i Karier Politechniki Poznańskiej oraz Politechnika Innowacje Sp. z o.o.

Pierwsze Targi Pracy na Politechnice Poznańskiej zorganizowano w 1996 r. Ciesząc się wciąż rosnącym zainteresowaniem wśród poznańskiej społeczności akademickiej, oraz wśród przedstawicieli przemysłu, stały się  jednym z największych wydarzeń organizowanych na Politechnice Poznańskiej.

Podczas tegorocznego dnia targowego Politechnika Poznańska ugości  ponad 90 firm z różnych branż, m.in. motoryzacyjnej, informatycznej, budowlanej, automatycznej, telekomunikacyjnej oraz  wielu innych. Różnorodność branż pozwoli studentom na wybranie najbardziej dogodnej firmy, w której będą mogli rozwijać siebie i swoje umiejętności podczas praktyk, stażu lub też w przyszłym miejscu pracy.

Więcej szczegółów na stronie Targów Pracy

Targi odbędą się stacjonarnie 25 marca 2025 r. (środa)  w "Łączniku" Politechniki Opolskiej.

Więcej informacji na stronie organizatora: Akademickiego Biura Karier Politechniki Opolskiej.

Politechnika Częstochowska serdecznie zaprasza do udziału w Targach Pracy, które odbędą się w dniu 31.03.2025 r. w godz. 10:00 – 14:00 w Hali Sportowej „Politechnik” al. Armii Krajowej 23/25 w Częstochowie.

Więcej informacji na stronie organizatora: Biura Karier Politechniki Częstochowskiej

Zapraszamy na kolejną edycję Targów Pracy NETWORKPOWER, które odbędą się 15 października 2026 roku na Politechnice Rzeszowskiej.

Więcej informacji na stronie organizatora Networkpower.

28 lutego 1892 roku Rudolf Diesel, niemiecki inżynier i wynalazca, uzyskał patent na silnik spalinowy o zapłonie samoczynnym, znany dziś jako silnik wysokoprężny. Był to przełom w technologii napędowej, który znacząco wpłynął na przemysł, transport i energetykę.

Tło wynalazku

Pod koniec XIX wieku przemysł opierał się głównie na silnikach parowych, które były mało efektywne i wymagały dużych ilości paliwa oraz wody. Istniejące silniki gazowe, takie jak konstrukcje Nikolausa Otto, również miały niską sprawność.

Rudolf Diesel, absolwent Politechniki w Monachium, poszukiwał sposobu na stworzenie wydajniejszego silnika, który mógłby działać przy wyższym stopniu sprężania i wykorzystywać tańsze paliwo.

Patent i zasada działania silnika Diesla

Diesel złożył wniosek patentowy na swój silnik w Niemczech 28 lutego 1892 roku. Oficjalny patent nr 67207 otrzymał 23 lutego 1893 roku.

Podstawowa zasada działania jego silnika polegała na samoczynnym zapłonie paliwa poprzez jego sprężenie. Kluczowe różnice w stosunku do silników benzynowych to:

• Brak świecy zapłonowej – zapłon następuje wskutek wysokiego ciśnienia i temperatury powietrza w cylindrze.
• Wyższa sprawność – silnik Diesla mógł osiągać sprawność ponad 30%, co było znaczącą poprawą względem silników parowych (około 10%) i benzynowych (około 20%).
• Możliwość wykorzystania różnych paliw – początkowo Diesel planował stosowanie oleju roślinnego, co czyniło jego wynalazek bardziej uniwersalnym.

Rozwój i zastosowanie silnika Diesla

Po opatentowaniu Diesel kontynuował badania, a w 1897 roku zaprezentował pierwszy w pełni funkcjonalny silnik wysokoprężny.

Z czasem jego wynalazek znalazł zastosowanie w wielu sektorach:

• Transport morski – statki i okręty zaczęły korzystać z silników Diesla w miejsce silników parowych.
• Transport lądowy – w XX wieku silniki Diesla zaczęto stosować w ciężarówkach, lokomotywach i autobusach.
• Przemysł energetyczny – generatory i elektrownie z silnikami Diesla umożliwiły produkcję energii w odległych miejscach.

Silnik Diesla stał się jednym z najważniejszych wynalazków w historii motoryzacji i przemysłu. Choć Rudolf Diesel zmarł w tajemniczych okolicznościach w 1913 roku, jego wynalazek na zawsze zmienił świat transportu i energetyki.

25 lutego 1837 roku Thomas Davenport, amerykański wynalazca i kowal z Vermont, otrzymał patent nr 132 na pierwszy elektryczny silnik komutatorowy.

Droga do wynalazku

W latach 30. XIX wieku Davenport zainteresował się elektromagnetyzmem, zwłaszcza po zapoznaniu się z eksperymentami Josepha Henry’ego nad elektromagnesami. W 1834 roku rozpoczął prace nad własnym silnikiem elektrycznym.

Jego konstrukcja opierała się na komutatorze, który umożliwiał zmianę kierunku przepływu prądu w uzwojeniu silnika. Było to kluczowe rozwiązanie pozwalające na ciągły ruch obrotowy – coś, czego wcześniejsze eksperymenty z elektromagnesami nie były w stanie osiągnąć.

W 1835 roku Davenport zbudował pierwszy działający prototyp silnika elektrycznego prądu stałego, który był w stanie obracać małe koło. Kontynuując badania, dopracował swoją konstrukcję i zgłosił ją do opatentowania.

Patent i pierwsze zastosowania

25 lutego 1837 roku Davenport uzyskał amerykański patent nr 132 na swój silnik. Był to pierwszy patent przyznany w USA na urządzenie elektryczne. Wynalazca próbował zastosować swój silnik w różnych dziedzinach, w tym:

• Napędzie pojazdów – zbudował model elektrycznej kolejki poruszającej się po okrągłym torze, co można uznać za pierwowzór elektrycznej kolei.
• Prasie drukarskiej – próbował wykorzystać silnik do napędu maszyn drukarskich.

Wyzwania i ograniczenia

Mimo pionierskiego charakteru, silnik Davenporta nie odniósł sukcesu komercyjnego. Wynalazca napotkał kilka trudności:

• Brak wydajnych źródeł energii – w tamtym czasie dostępne były jedynie słabe i kosztowne baterie galwaniczne.
• Dominacja silników parowych – przemysł nadal polegał na silnikach parowych, które były bardziej rozwiniętą technologią.
• Problemy finansowe – Davenport nie zdołał przekonać inwestorów do swojego wynalazku i ostatecznie zbankrutował.

Znaczenie wynalazku

Choć silnik Davenporta nie znalazł szerokiego zastosowania za jego życia, stał się fundamentem dla późniejszych wynalazków. Jego prace przyczyniły się do rozwoju silników elektrycznych, które w XIX i XX wieku zrewolucjonizowały przemysł, transport i elektronikę. Dziś silniki prądu stałego są wykorzystywane w niezliczonych urządzeniach – od samochodów elektrycznych po sprzęt AGD i robotykę.

24 lutego 1938 roku firma DuPont wprowadziła na rynek pierwszą szczoteczkę do zębów z nylonowym włosiem. Był to przełomowy moment w historii higieny jamy ustnej, ponieważ po raz pierwszy zastosowano w tym celu syntetyczne włókna zamiast tradycyjnego włosia zwierzęcego. Przedtem większość szczoteczek do zębów była produkowana z włosia dzika importowanego z Syberii, Polski i Chin, gdzie zimny klimat dawał dzikom twardsze, grubsze włosie. Inne, droższe szczoteczki do zębów wykorzystywały włosie borsuka lub końskie.

Droga do wynalezienia nylonowej szczoteczki

Kluczowym wynalazkiem, który umożliwił tę innowację, było odkrycie nylonu w 1935 roku przez Wallace’a Carothersa, chemika pracującego w laboratoriach firmy DuPont. Nylon był pierwszym całkowicie syntetycznym polimerem, cechującym się dużą wytrzymałością, elastycznością i odpornością na wodę.

Pierwsza szczoteczka do zębów z nylonowym włosiem nosiła nazwę „Dr. West’s Miracle-Tuft” i została wyprodukowana przez firmę Weco Products Company przy współpracy z DuPont. Włosie wykonane z nylonu zastąpiło tradycyjne włosie zwierzęce, które miało tendencję do gromadzenia bakterii i było mniej trwałe.

Dlaczego nylonowa szczoteczka była rewolucyjna?

• Lepsza higiena – Nylonowe włókna były mniej porowate niż włosie zwierzęce, dzięki czemu łatwiej było utrzymać je w czystości.
• Większa trwałość – Włosie nylonowe było bardziej odporne na zużycie i nie wypadało tak łatwo jak naturalne.
• Szybsza produkcja i niższe koszty – Syntetyczne materiały umożliwiły masową produkcję w przystępnej cenie.

Wpływ na higienę jamy ustnej

Wprowadzenie nylonowych szczoteczek do zębów przyczyniło się do upowszechnienia nawyku regularnego szczotkowania zębów. W 1939 roku w Europie pojawiły się pierwsze lokalne wersje nylonowych szczoteczek, a w latach 50. XX wieku na rynku zadebiutowały szczoteczki elektryczne.

Dziś nylon pozostaje podstawowym materiałem stosowanym w produkcji szczoteczek do zębów, choć rozwój technologii doprowadził do udoskonaleń, takich jak włosie o różnej twardości czy szczoteczki soniczne.

22 lutego 1857 roku w Hamburgu urodził się Heinrich Rudolf Hertz. Od najmłodszych lat wykazywał talent do nauk ścisłych i techniki. Studiował na Uniwersytecie w Monachium, a następnie kontynuował naukę w Berlinie pod kierunkiem wybitnego fizyka Hermanna von Helmholtza.

Badania nad falami elektromagnetycznymi

Największym osiągnięciem Hertza było eksperymentalne potwierdzenie istnienia fal elektromagnetycznych, których istnienie teoretycznie przewidział James Clerk Maxwell. W latach 1886–1888 Hertz przeprowadził przełomowe doświadczenia, w których udało mu się wygenerować i zarejestrować fale radiowe.

Udowodnił, że fale elektromagnetyczne mają takie same właściwości jak światło – ulegają odbiciu, załamaniu i polaryzacji. Jego odkrycie stało się fundamentem dla rozwoju radia, telewizji i telekomunikacji bezprzewodowej.

Prawa Hertza

Hertz sformułował także tzw. prawa Hertza, opisujące sposób odbijania i załamywania fal elektromagnetycznych. Jego badania miały kluczowe znaczenie dla dalszego rozwoju fizyki, a także dla wynalazków takich jak radio i radar.

Jednostka częstotliwości – herc (Hz)

Na cześć jego osiągnięć jednostka częstotliwości w układzie SI została nazwana hercem (Hz). Oznacza ona liczbę cykli na sekundę i jest powszechnie stosowana w fizyce, elektronice oraz telekomunikacji.

Wpływ na rozwój nauki

Odkrycia Hertza miały ogromny wpływ na rozwój nowoczesnej technologii. Były inspiracją dla wynalazców takich jak Guglielmo Marconi, który wykorzystał fale radiowe do stworzenia pierwszego systemu telegrafii bezprzewodowej.

Przedwczesna śmierć

Mimo wybitnych osiągnięć, życie Hertza było krótkie. Zmarł 1 stycznia 1894 roku w wieku zaledwie 36 lat na skutek infekcji bakteryjnej prowadzącej do przewlekłego zapalenia naczyń krwionośnych. Dzięki pracom Hertza ludzkość wkroczyła w erę komunikacji bezprzewodowej. Jego badania położyły fundamenty pod rozwój radia, telewizji, radarów oraz nowoczesnych technologii mobilnych. Jego nazwisko na zawsze pozostanie związane z fizyką fal elektromagnetycznych i ich praktycznym zastosowaniem.

20 lutego 1816 roku w Kielcach została utworzona Szkoła Akademiczno-Górnicza. Była to pierwsza uczelnia techniczna w Królestwie Polskim i jedna z pierwszych szkół górniczych w Europie. Jej założenie wiązało się z rosnącym zapotrzebowaniem na wykwalifikowanych specjalistów w dziedzinie górnictwa i hutnictwa. Zlokalizowana w kieleckim pałacu Biskupów Krakowskich oferowała bezpłatną naukę oraz bezpłatne mieszkania dla zamiejscowych studentów - elewów.

Inicjatorzy i cele

Pomysł utworzenia szkoły wyszedł od Stanisława Staszica, który był kluczową postacią w rozwoju polskiego przemysłu. Celem uczelni było kształcenie inżynierów górnictwa oraz rozwój badań nad surowcami mineralnymi. Szkoła miała wspierać rozwój przemysłu metalurgicznego, który w tamtym czasie był jednym z najważniejszych sektorów gospodarki.

Program nauczania

Szkoła Akademiczno-Górnicza oferowała nowoczesne, jak na ówczesne czasy, kształcenie techniczne. Program obejmował nauki ścisłe, inżynierię górniczą, hutnictwo, chemię oraz fizykę. Wykłady prowadzili wybitni specjaliści, w tym wykładowcy sprowadzeni z zagranicy. Wykłady odbywały się w języku polskim oraz niemieckim, który w ówczesnych czasach był uznawany za międzynarodowy język techniczny.

Działalność i znaczenie

Uczelnia miała duży wpływ na rozwój polskiego górnictwa i przemysłu. Absolwenci szkoły przyczynili się do modernizacji wydobycia surowców oraz usprawnienia procesów technologicznych. Dzięki niej wzrosła liczba wykwalifikowanych inżynierów, co miało kluczowe znaczenie dla dalszego rozwoju przemysłu w Królestwie Polskim.

Zamknięcie szkoły

Szkoła Akademiczno-Górnicza działała tylko do 1827 roku. Została zamknięta z powodu trudności finansowych oraz zmian politycznych w Królestwie Polskim po upadku powstania listopadowego. Jej tradycje kontynuowała później Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie, założona w 1919 roku. Pomimo krótkiej działalności, Szkoła Akademiczno-Górnicza odegrała ważną rolę w historii polskiej edukacji technicznej. Była prekursorem nowoczesnego kształcenia inżynierów i przyczyniła się do rozwoju polskiego przemysłu. Jej dziedzictwo jest wciąż obecne w polskiej nauce i technice, a pamięć o niej jest pielęgnowana przez środowiska akademickie i inżynierskie.

19 lutego 1473 roku w Toruniu urodził się Mikołaj Kopernik. Pochodził z zamożnej rodziny kupieckiej, co umożliwiło mu zdobycie wszechstronnego wykształcenia. Po śmierci ojca opiekę nad nim przejął jego wuj, biskup Łukasz Watzenrode.

Kopernik studiował na Akademii Krakowskiej, gdzie zdobył podstawy astronomii i matematyki. Następnie kontynuował naukę we Włoszech, studiując prawo i medycynę na uniwersytetach w Bolonii i Padwie. Uzyskał także doktorat z prawa kanonicznego na Uniwersytecie w Ferrarze.

Praca i działalność

Po powrocie do Polski Kopernik osiadł we Fromborku, gdzie pełnił funkcję kanonika warmińskiego. Poza obowiązkami duchownego zajmował się astronomią, medycyną i ekonomią. Był także doradcą politycznym i administratorem dóbr kościelnych.

Teoria heliocentryczna

Największym osiągnięciem Kopernika było sformułowanie teorii heliocentrycznej. Twierdził, że Ziemia i inne planety krążą wokół Słońca, co było sprzeczne z powszechnie akceptowanym modelem geocentrycznym Ptolemeusza.

Jego najważniejsze dzieło, „De revolutionibus orbium coelestium” („O obrotach sfer niebieskich”), zostało opublikowane w 1543 roku, tuż przed jego śmiercią. Teoria Kopernika zrewolucjonizowała naukę i stała się fundamentem nowożytnej astronomii.

Znaczenie odkryć Kopernika

Poglądy Kopernika były kontrowersyjne i przez wiele lat spotykały się z oporem Kościoła i naukowców. Jednak jego praca stała się inspiracją dla późniejszych astronomów, takich jak Johannes Kepler i Galileo Galilei. Dzięki swoim odkryciom Kopernik stał się jednym z najwybitniejszych uczonych w historii. Jego teoria zapoczątkowała rewolucję naukową, która zmieniła sposób postrzegania wszechświata. Dziś Mikołaj Kopernik jest uznawany za jednego z najwybitniejszych Polaków. Jego imię noszą liczne instytucje naukowe, uczelnie oraz obiekty astronomiczne, w tym planetoida (1322) Copernicus i krater na Księżycu. Jego teoria, choć początkowo budziła kontrowersje, po wiekach stała się powszechnie akceptowaną podstawą astronomii. Kopernik udowodnił, że odwaga w myśleniu i poszukiwanie prawdy mogą zmienić świat.