27 TARGI PRACY POLITECHNIKI POZNAŃSKIEJ

11 marca 2026 r., od 9:00 do 15:00, Politechnika Poznańska zaprasza do swojego Centrum Wykładowego, przy ul. Piotrowo 2 w Poznaniu, na doroczne, tym razem już 27-te Targi Pracy. Organizatorami wydarzenia będą Centrum Praktyk i Karier Politechniki Poznańskiej oraz Politechnika Innowacje Sp. z o.o.

Pierwsze Targi Pracy na Politechnice Poznańskiej zorganizowano w 1996 r. Ciesząc się wciąż rosnącym zainteresowaniem wśród poznańskiej społeczności akademickiej, oraz wśród przedstawicieli przemysłu, stały się  jednym z największych wydarzeń organizowanych na Politechnice Poznańskiej.

Podczas tegorocznego dnia targowego Politechnika Poznańska ugości  ponad 90 firm z różnych branż, m.in. motoryzacyjnej, informatycznej, budowlanej, automatycznej, telekomunikacyjnej oraz  wielu innych. Różnorodność branż pozwoli studentom na wybranie najbardziej dogodnej firmy, w której będą mogli rozwijać siebie i swoje umiejętności podczas praktyk, stażu lub też w przyszłym miejscu pracy.

Więcej szczegółów na stronie Targów Pracy

Biuro Karier Politechniki Wrocławskiej wraz z Fundacją Manus zapraszają do udziału w wiosennej edycji Akademickich Targów Pracy, które odbędą się w formie stacjonarnej w budynku C-13 przy Wyb. S. Wyspiańskiego 23-25 we Wrocławiu.

Targi odbędą się w dniach 10-11 marca 2026 r.

10 marca 2026 r. dzień dedykowany studentom i absolwentom kierunków inżynierskich

11 marca 2026 r. dzień dedykowany studentom i absolwentom kierunków inżynierskich oraz IT

Godziny trwania targów 9.00 – 15.00

Więcej informacji znajdziesz na stronie: akademickietargipracy.pl

Światowy Dzień Inżyniera, oficjalnie obchodzony od 2020 roku, został ustanowiony z inicjatywy Światowej Federacji Organizacji Inżynierskich (WFEO). To młode święto zyskało na znaczeniu jako okazja do uznania wkładu inżynierów w globalny rozwój i promocji innowacyjnych rozwiązań technologicznych.

Decyzja o utworzeniu tego dnia została przyjęta podczas 40. sesji Konferencji Generalnej UNESCO w 2019 roku. Wybór daty – 4 marca – jest symbolicznym gestem nawiązującym do założenia WFEO w 1968 roku. Święto jest szeroko obchodzone w różnych częściach świata, przyciągając uwagę zarówno specjalistów, jak i społeczeństwa.

Główne cele tego dnia to podkreślenie znaczenia inżynierii w rozwiązywaniu globalnych wyzwań, takich jak zmiany klimatyczne, dostęp do czystej wody, energii czy rozwój infrastruktury. WFEO promuje również różnorodność w tej dziedzinie, zachęcając kobiety i młodzież do podejmowania studiów inżynierskich.

Obchody obejmują liczne wydarzenia, w tym warsztaty, webinary i targi technologiczne, które umożliwiają wymianę wiedzy oraz prezentację nowoczesnych rozwiązań. Święto to stało się również platformą do dyskusji o etyce w inżynierii oraz zrównoważonym rozwoju.

Mimo stosunkowo krótkiej historii, Światowy Dzień Inżyniera zyskał międzynarodowy zasięg i znaczenie. Inspirowanie młodych talentów, budowanie sieci współpracy i promowanie innowacji to kluczowe przesłania, które mają kształtować przyszłość tej dziedziny. Dzięki tej inicjatywie inżynierowie są coraz bardziej widoczni jako liderzy zmian społecznych i technologicznych.

Wszystkim Inżynierom życzymy sukcesów w pracy!

1 marca 1893 roku Nikola Tesla przeprowadził publiczną demonstrację technologii radiowej. Podczas swojego wykładu pokazał, jak sygnały mogą być przesyłane bezprzewodowo za pomocą fal elektromagnetycznych. Był to jeden z pierwszych praktycznych pokazów działania radia, choć oficjalny rozwój tej technologii dopiero się rozpoczynał.

Tło wynalazku

Pod koniec XIX wieku naukowcy badali fale elektromagnetyczne, których istnienie teoretycznie przewidział James Clerk Maxwell w latach 60. XIX wieku. W 1888 roku Heinrich Hertz eksperymentalnie udowodnił ich istnienie, otwierając drogę do ich praktycznego zastosowania.

Nikola Tesla od lat pracował nad bezprzewodowym przesyłem energii i informacji. W swoich badaniach nad prądem wysokiej częstotliwości i transformatorami rezonansowymi odkrył, że możliwe jest przesyłanie sygnałów na odległość bez użycia kabli.

Demonstracja radia w St. Louis

Podczas swojego wykładu w Franklin Institute w Filadelfii i Narodowym Stowarzyszeniu Światła Elektrycznego w St. Louis, Tesla zaprezentował bezprzewodową transmisję sygnału elektrycznego.
W eksperymencie wykorzystał:

• cewkę Tesli, generującą wysokie napięcie,
• oscylator, który wytwarzał fale elektromagnetyczne,
• zdalnie sterowaną lampę, która zaświeciła się na odległość, potwierdzając przesył energii.

Tesla wyjaśnił, że jego urządzenie mogłoby być używane do transmisji sygnałów radiowych, co czyniło go prekursorem technologii radiowej.

Wpływ i rozwój technologii radiowej

Mimo udanej demonstracji, Tesla nie opatentował swojego systemu radiowego od razu. W 1897 roku Guglielmo Marconi uzyskał patent na system telegrafii bezprzewodowej, co doprowadziło do długotrwałego sporu patentowego między nim a Teslą.

W 1900 roku Tesla złożył patent na swoje „Urządzenie do transmisji energii elektrycznej”, a w 1904 roku Urząd Patentowy USA początkowo uznał pierwszeństwo Marconiego. Dopiero w 1943 roku, kilka miesięcy po śmierci Tesli, Sąd Najwyższy USA przyznał mu pierwszeństwo w wynalezieniu radia.

Znaczenie wynalazku

Demonstracja Tesli z 1 marca 1893 roku była jednym z pierwszych dowodów na to, że fale radiowe mogą być używane do przesyłania informacji. Było to przełomowe odkrycie, które stało się fundamentem dla:

• Radia i telekomunikacji,
• Telewizji i radarów,
• Łączności satelitarnej i systemów bezprzewodowych.

Tesla wyprzedził swoją epokę, ale jego wkład w rozwój radia został doceniony dopiero po wielu latach.

28 lutego 1892 roku Rudolf Diesel, niemiecki inżynier i wynalazca, uzyskał patent na silnik spalinowy o zapłonie samoczynnym, znany dziś jako silnik wysokoprężny. Był to przełom w technologii napędowej, który znacząco wpłynął na przemysł, transport i energetykę.

Tło wynalazku

Pod koniec XIX wieku przemysł opierał się głównie na silnikach parowych, które były mało efektywne i wymagały dużych ilości paliwa oraz wody. Istniejące silniki gazowe, takie jak konstrukcje Nikolausa Otto, również miały niską sprawność.

Rudolf Diesel, absolwent Politechniki w Monachium, poszukiwał sposobu na stworzenie wydajniejszego silnika, który mógłby działać przy wyższym stopniu sprężania i wykorzystywać tańsze paliwo.

Patent i zasada działania silnika Diesla

Diesel złożył wniosek patentowy na swój silnik w Niemczech 28 lutego 1892 roku. Oficjalny patent nr 67207 otrzymał 23 lutego 1893 roku.

Podstawowa zasada działania jego silnika polegała na samoczynnym zapłonie paliwa poprzez jego sprężenie. Kluczowe różnice w stosunku do silników benzynowych to:

• Brak świecy zapłonowej – zapłon następuje wskutek wysokiego ciśnienia i temperatury powietrza w cylindrze.
• Wyższa sprawność – silnik Diesla mógł osiągać sprawność ponad 30%, co było znaczącą poprawą względem silników parowych (około 10%) i benzynowych (około 20%).
• Możliwość wykorzystania różnych paliw – początkowo Diesel planował stosowanie oleju roślinnego, co czyniło jego wynalazek bardziej uniwersalnym.

Rozwój i zastosowanie silnika Diesla

Po opatentowaniu Diesel kontynuował badania, a w 1897 roku zaprezentował pierwszy w pełni funkcjonalny silnik wysokoprężny.

Z czasem jego wynalazek znalazł zastosowanie w wielu sektorach:

• Transport morski – statki i okręty zaczęły korzystać z silników Diesla w miejsce silników parowych.
• Transport lądowy – w XX wieku silniki Diesla zaczęto stosować w ciężarówkach, lokomotywach i autobusach.
• Przemysł energetyczny – generatory i elektrownie z silnikami Diesla umożliwiły produkcję energii w odległych miejscach.

Silnik Diesla stał się jednym z najważniejszych wynalazków w historii motoryzacji i przemysłu. Choć Rudolf Diesel zmarł w tajemniczych okolicznościach w 1913 roku, jego wynalazek na zawsze zmienił świat transportu i energetyki.

25 lutego 1837 roku Thomas Davenport, amerykański wynalazca i kowal z Vermont, otrzymał patent nr 132 na pierwszy elektryczny silnik komutatorowy.

Droga do wynalazku

W latach 30. XIX wieku Davenport zainteresował się elektromagnetyzmem, zwłaszcza po zapoznaniu się z eksperymentami Josepha Henry’ego nad elektromagnesami. W 1834 roku rozpoczął prace nad własnym silnikiem elektrycznym.

Jego konstrukcja opierała się na komutatorze, który umożliwiał zmianę kierunku przepływu prądu w uzwojeniu silnika. Było to kluczowe rozwiązanie pozwalające na ciągły ruch obrotowy – coś, czego wcześniejsze eksperymenty z elektromagnesami nie były w stanie osiągnąć.

W 1835 roku Davenport zbudował pierwszy działający prototyp silnika elektrycznego prądu stałego, który był w stanie obracać małe koło. Kontynuując badania, dopracował swoją konstrukcję i zgłosił ją do opatentowania.

Patent i pierwsze zastosowania

25 lutego 1837 roku Davenport uzyskał amerykański patent nr 132 na swój silnik. Był to pierwszy patent przyznany w USA na urządzenie elektryczne. Wynalazca próbował zastosować swój silnik w różnych dziedzinach, w tym:

• Napędzie pojazdów – zbudował model elektrycznej kolejki poruszającej się po okrągłym torze, co można uznać za pierwowzór elektrycznej kolei.
• Prasie drukarskiej – próbował wykorzystać silnik do napędu maszyn drukarskich.

Wyzwania i ograniczenia

Mimo pionierskiego charakteru, silnik Davenporta nie odniósł sukcesu komercyjnego. Wynalazca napotkał kilka trudności:

• Brak wydajnych źródeł energii – w tamtym czasie dostępne były jedynie słabe i kosztowne baterie galwaniczne.
• Dominacja silników parowych – przemysł nadal polegał na silnikach parowych, które były bardziej rozwiniętą technologią.
• Problemy finansowe – Davenport nie zdołał przekonać inwestorów do swojego wynalazku i ostatecznie zbankrutował.

Znaczenie wynalazku

Choć silnik Davenporta nie znalazł szerokiego zastosowania za jego życia, stał się fundamentem dla późniejszych wynalazków. Jego prace przyczyniły się do rozwoju silników elektrycznych, które w XIX i XX wieku zrewolucjonizowały przemysł, transport i elektronikę. Dziś silniki prądu stałego są wykorzystywane w niezliczonych urządzeniach – od samochodów elektrycznych po sprzęt AGD i robotykę.